Plebiscyt Edukacyjny 2025. Nauczyciele akademiccy, którzy inspirują i wychowują

Bycie nauczycielem akademickim to coś więcej niż praca - to misja, powołanie i nieustanna podróż. To właśnie tutaj, na ostatnim etapie edukacyjnej drogi, studenci dojrzewają nie tylko jako przyszli specjaliści, ale także jako ludzie.

- Praca w oświacie to dla mnie coś znacznie więcej niż przekazywanie wiedzy - to współtworzenie przestrzeni, w której ludzie mogą się rozwijać, odkrywać swoje możliwości i uczyć się patrzeć na drugiego człowieka z empatią - mówi Anna Miniat ze Studium Zdrowia EDU-MED w Toruniu. Dla Niej edukacja to relacja i szansa, by inspirować, wspierać i pokazywać, że nauka może być piękną, życiową przygodą.

Tymoteusz Peta z Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku z kolei podkreśla prostotę, a zarazem radość płynącą z kontaktu z młodymi ludźmi: - Praca w oświacie jest dla mnie zawodowym spełnieniem. Obracanie się wokół ludzi żądnych wiedzy zwyczajnie sprawia mi radość.

Zaś dla Natalii Szkop z Uniwersytetu Śląskiego nauczanie to sposób na połączenie pasji, przyjemności i sensu życia zawodowego. - Po prostu lubię to, co robię - podkreśla.

Droga do sali wykładowej dla każdego z Nich wyglądała inaczej. Dla jednych była to fascynacja nauką, dla innych pragnienie dzielenia się wiedzą, jeszcze dla innych - potrzeba pomagania i inspirowania. I choć historie tych nauczycieli są różne, ich motywacje łączy jedno - chęć pracy z ludźmi.

- O wyborze tej drogi zadecydowało połączenie pasji do człowieka i potrzeby pomagania innym. Od zawsze fascynowało mnie, jak edukacja i terapia mogą zmieniać życie - dawać nadzieję, poczucie sprawczości i godności - opowiada Anna Miniat.

Tymoteusz Peta wspomina: - Studiowałem socjologię - wiedziałem bowiem, że chcę się obracać wśród ludzi. Gdy nadarzyła się okazja, by poprowadzić zajęcia na uniwersytecie - nie wahałem się ani chwili.

Dla Marcina Kazimierczuka z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego wybór był oczywisty. - Odkąd rozpocząłem studia prawnicze, zawsze chciałem zostać nauczycielem akademickim. Podczas zajęć ze studentami pragnę pokazać, że studiowanie prawa daje możliwość spełnienia marzeń – podkreśla.

Z kolei Dawid Lewandowski z Uniwersytetu Zielonogórskiego mówi: - O wyborze tej ścieżki zawodowej zadecydowało połączenie zainteresowań naukowych z potrzebą praktycznego stosowania prawa. Już w trakcie studiów fascynowały mnie zagadnienia związane z prawem migracyjnym oraz wpływem regulacji prawnych na sytuację jednostki.

Niektórzy łączą pracę naukową z praktyką zawodową, co pozwala im dzielić się nie tylko teorią, ale też realnym doświadczeniem. Przemysław Adamkiewicz z Lubelskiej Akademii WSEI podkreśla, że dydaktyka to dla niego uzupełnienie pracy badawczo-rozwojowej w branży technologicznej. Dzięki temu może pokazywać studentom, jak wiedza przekłada się na konkretne działania, rozwiązania i innowacje.

Kiedy pytamy nauczycieli akademickich o to, co daje im najwięcej radości, w odpowiedziach najczęściej pojawia się jeden motyw - rozwój ich studentów. To właśnie te momenty, w których widać, że ktoś zrozumiał, uwierzył w siebie lub odkrył własny potencjał, są dla nich najcenniejsze.

Anna Miniat mówi o nich tak: - Najwięcej radości daje mi moment, gdy widzę, że ktoś zaczyna wierzyć w siebie - kiedy słuchacz, który na początku był niepewny, dziś z pasją opowiada o swoich sukcesach w pracy z pacjentem - podkreśla. To esencja pracy nauczyciela - towarzyszenie komuś w jego przemianie.

Z kolei Radomir Jaskuła z Uniwersytetu Łódzkiego cieszy się najbardziej, gdy uda mu się „zarazić” studentów pasją do odkrywania świata. Widzi sukces nie tylko w wynikach egzaminów, ale w tym, gdy ktoś po latach wraca, by powiedzieć, że to właśnie dzięki zajęciom z nim odnalazł swoją drogę.

Dla Przemysława Adamkiewicza radość pojawia się w chwilach, gdy studenci zaczynają samodzielnie myśleć i tworzyć: - Najwięcej satysfakcji w pracy ze studentami daje mi moment, gdy widać, że zaczynają naprawdę rozumieć i czuć to, czym się zajmują - mówi.

A Dawid Lewandowski przyznaje, że największą nagrodą są pytania, które wykraczają poza materiał, bo wtedy wie, że udało się obudzić prawdziwe zainteresowanie.

Dla Marcina Kazimierczuka z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie to właśnie ta chwila kontaktu, rozmowy i wspólnego odkrywania stanowi istotę pracy: - Audytorium aktywnie bierze udział w zajęciach, zadaje pytania, dopowiada. Zaczyna komponować logiczne myślenie, które jest charakterystyczne dla zawodu prawnika - wyjaśnia. Jak sam podkreśla, studenci to „perełki i diamenciki intelektualne”, które trzeba umieć dostrzec i oszlifować.

Nauczyciel akademicki nie jest tylko ekspertem - jest przewodnikiem w ostatnim etapie edukacyjnej drogi, kimś, kto pokazuje, że wiedza bez wrażliwości i refleksji jest niepełna. Jednak, choć na uczelni to Oni mają przekazywać wiedzę, wielu z wykładowców przyznaje, że sami uczą się każdego dnia - właśnie od studentów. Młodzi ludzie wnoszą świeże spojrzenie, nowe narzędzia, sposób myślenia i otwartość na świat, której często brakuje starszym pokoleniom.

Anna Miniat podkreśla: - Słuchacze każdego dnia przypominają mi, że nauczanie to proces obustronny że w każdej relacji edukacyjnej obie strony mają sobie coś do zaoferowania. Podobnie uważa Natalia Szkop, która mówi, że dzięki studentom zrozumiała, jak ważna jest elastyczność i gotowość do zmian. To Oni inspirują Ją do poszukiwania nowych metod pracy i otwartości na inność.

Dla Przemysława Adamkiewicza lekcje, które dostaje od studentów, często prowadzą do nowych pomysłów badawczych. Mówi o nich z wdzięcznością - to oni pokazują mu, że technologia to nie tylko algorytmy, ale przede wszystkim ludzie i ich emocje.

Każdy z tych nauczycieli pokazuje, że praca akademicka to nie tylko wykłady i egzaminy, ale przede wszystkim ludzie - ich energia, pytania, emocje i rozwój. To codzienność pełna małych sukcesów, uśmiechów i chwil, gdy ktoś wreszcie „załapie” trudne pojęcie albo znajdzie swoją zawodową drogę. Choć różnią się dziedzinami i podejściem, wszystkich łączy jedno - radość z bycia częścią momentu, w którym młody człowiek dorasta do swojej pasji i przyszłości.

Nauczyciele akademiccy to przewodnicy młodych dorosłych w świecie nauki, myślenia i wartości. To oni pomagają studentom odnaleźć własną drogę, rozwijać pasje i uczyć się odpowiedzialności za siebie i innych. W ramach Plebiscytu Edukacyjnego szczególnie doceniamy ich zaangażowanie, cierpliwość i inspirującą postawę. Każdy oddany na nich głos to podziękowanie za wiedzę, wsparcie i motywację, które pomagają kształtować przyszłych specjalistów, naukowców i ludzi z pasją.